pingheiras

señorita Escarlata. O das bombas de "racimo" é unha inmoralidade!

Exclamou o tío Tom, mentres traballaba nunha barreira militar internacional para protexer aos terroristas das súas víctimas 

Disque Plutón xa non é un planeta. Abrumados pola cuantitatividade que atravesa os seus atrofiados cerebros, os sabios máis sabios dos astrónomos decidiron restar un planeta para non ter que sumar tres.

E aínda por riba chámanlle planeta anano.

Enviado un xornalista- os xornalistas sempre están no miolo da actualidade- a pedirlle a opinión, Plutón dixo:

 E a min qué me conta?

Brey aos incendiarios que estes días están facendo unha agresión terrorista contra os galegos (apócrifa)
 

"Queridus conciudadanos y compañeros de partido: 

 Es para mi una satisfacción comprobar vuestru alto gradu de fidelidaz a los principios que nuestro presidente de honor, Don Manuel Fraga Iribarne, y nuestro glorioso caudillu os han inculcado a lo largo de los ultimus cincuenta años: contra los rojos ¡¡¡Tierra quemada!!!

 Seguirr así: estamus a punto de tirar a este gobierno bipartitu que pretende impedir que Galicia sea esa tierra soñada por nuestrus precursores. Un país lleno de riqueza, como Marbella, y un interior llenu de eucaliptus que nos da a las fuerzas del progreso tanto dinero. Y de paso le damos un buen varapalo al cabrón del zapatitos.

 Ánimo y no desfallezcais. Permanecez inasequibles al desaliento. ¡¡¡Arriba España!!!

Guernica 1937 

Varsovia 1939

Hiroshima 1945

Vietnam 1966

Sabra e Shatilla 1982

Fallujah 2004

Qana 2006

Nos contan que foron guerras contra o terrorismo e se presentan como pendellos da civilización. Xa os nazis do 39 dicían loitar contra o terrorismo xudeu, cando asasinaban familias enteiras.

Isto non son guerras. Son matanzas e crimes contra a humanidade. Porque existe unha humanidade que aborrece esta "civilización" e porque sabe que, como o sionismo odioso que hoxe coñecemos naceu en Varsovia, as matanzas de onte e hoxe están sementando o terrorismo de mañán.

Cando ese terrorismo que hoxe sementamos, nos estoure nas mans dentro de cinco ou dez anos, entón ese mundo xordomudo que hoxe veranea nas praias alleo a todo ouveará. Algo tarde, pero tamén ouveará.