pingheiras

Non comen(t). Only L&L

APOSTAMOS por unha Galiza dona de seu, por unha Galiza de cidadanía ceibe e responsable.

APOSTAMOS

e perdimos

outra vez.

Non imos facer máis forza desta volta. Han vir outros torneos onde contemos con mellor plantel e coa benevolencia dos árbitros.

Remata xaneiro e comeza o entroido, eis motivo abondo para deixar de traballar.

E doutra banda xa se intensifica a campaña electoral das forzas (¿?) políticas, polo cal quedamos exhentos de seguir a campaña para que fagamos o parvo o 1 de marzo. Abonda con escoitar aos demais para tomar esa decisión.

P.S.: A política cultural I?… na altura é preciso que a expliquemos?…Non está clara?: Galiza-California! Pillade un mapa e sustituide San Francisco por Ferrocruña, Os Anxeles por Vigovedra e As Veigas por A Veiga, mirade os seus montes e os seus desertos, as súas metrópolis, as súas industrias, o seu gobernador…

Esta é a política que seguen os tres partidos do parlamento cos seus matices idio-sincráticos. Acadar un país así. O único que nos diferencia deles é que nos o dicimos.

P.S.: Se cadra vimos a facer campaña o 28 de febreiro, porque é ilegal.

Vaia lâ, habemos solucionar con tempo o falso conflito lingüístico da lingua galega vs. lingua española e isolo-castrapistas vs. reintegratas-ghastapistas. Porque ese conflitos só o poderán superar as circunstancias.

Mediante Dios e a nosa política gutural, as metropolis galegas van estar dominadas por un babel de linguas en base a mensaxes publicitarias, mensaxes sublimais e mensaxes sub-liminais. De feito a escala social contará cun novo elemento diferenciador: na parte alta estarán aqueles que falen e comprendan todos os idiomas nos que estean codificadas as mensaxes ante-ditas e tamén aqueles que non comprendendo nada, fagan coma si e actúen.

Que pasará co galego? Simplemente desaparecería, se non estiveramos nós aquí para evitalo gracias/grazas/obrigado ás UXRULES.

Este conksuntos etnográficos serán o refuxio ideal para as nosas linguas. Alí marcharán en misións de verán (no inverno chove e vai frío) a RAG, a AGLP e unha delegación comercial da APLG, garantindo así o emprego, precario por non variar, de todos aqueles e aquelas licenciados en filoloxía e outros dilectantes que non acaden a licenciatura en filoloxicas. Este programa misioneiro (tamén poderá ir polo Q) será financiado pola incautación dos fondos dos afillados a GB e polas doazóns xenerosas da boa nazón de Breogán e do clube de doantes da CdC.

Ou máis que adesión, adisión. Vimos nesta páxina de visio e perdisión, que unha das mellores plumas do PAÍS vén de sumarse as nosas propostas. A única dúbida que temos é: en troques de faser o parvo, este tipo é parvo completo, né?

A nosa competencia non fai máis que contraprogramar. Alá eles, perden o tempo. A política cultural do FOP, a nai de todas as políticas, terá o seu máis outo desenvolvemento, sostible xa, cando rematemos a fase descrita no postit anterior. A medida que a metrópoli galega se vaia configurando hanse dar movimentos de poboación inevitabeis que tentaremos potenciar coa nosa política cultural.

Cando a xente nova chegue ás cidades, xa sexa ao barrio de Vigovedra, como ao de Ferrocruña, sentirá desexos de emigrar. Que marchen!, é bo que as novas xeneracións sigan os pasos dos seus pais. Levarán como agasallo un volume extraido da biblioteca da Cidade da Cultura para que lembren á PATRIA e fagan publicidade do PAÍS polo mundo.

Os que queden traballarán no que poidan, cando se lles dea traballo. A reciclaxe e a hostalería serán as actividades principais. Para elo, e diante do previsible esmorecemento do mito xacobeo, enviaremos a tonhito dipuá e a súa banda a facer propaganda do mito priscilianista, subvencionando a súa participación como teloneiros nos concertos das principais estrelas do pocrock. Este proceso se fará silandeiramente, como só nós o podemos facer, e o apóstolo será suplantado por Prisciliano nunha década. Tamén subvencionaremos a o bon Xesús de Todo para que escriba unha novela de 800 páxinas sobre o misterioso caso do Prisciliano este.

Agardamos con isto que sigan vindo moitos turistas dos máis cultos de Europa, Norteamérica, Xapón e Corea a visitar a CdC e arrabaldos que serán o centro das romaxes, pois a Catedral vai quedar pequena e a imos transformar nun centro exclusivo . Reciclando o lixo que traen os visitantes, e o noso que non é pouco, e servíndolles bocatas de luras e tortilla (a.k.a. tortela) con sangría teremos á nosa xuventude traballada e entretida.

Incentivaremos a AUDASA, RENFE-ADIF, FENOSA e demais constructores e xestores de insfraestructuras a aproveitar os terreos edificables nas marxes das vías, debaixo das pontes e dos tendidos eléctricos para nichos de aluguer barato. Ningún mozo sen teito!. Nin moza, elogo!

Así ao tempo que solucionamos o problema da vivenda xuvenil, potenciamos o coñecemento de idiomas extrangheros e o intercambio cultural entre os pobos intelixentes.

Os +merda da manipulación e a mentira cuestionando a victoria en referendum da proposta constitucional para unha nova Bolivia.

Unha pequena comparación co nivel de aprobación da democratísima constitución española mostra que o 54,9% do total da poboación boliviana aprobou a constitución (90% de participación, 61% de votos SI), mentres que a constitución española aprobouse co apoio do 58,3% da poboación (67% de participación, 87% votos SI).

Poden dicir que en algunhas zonas de Bolivia non se aprobou a nova constitución, pero non esquezan os resultados da constitución do 78 en Euskadi e Catalunya. Anden, calen a boquinha.

Por non falar do nivel de aprobación do estatutinho galego que foi aprobado polo 20%! do electorado (28% de participación!). Agora nos van falar estes pailáns de democracias de merda

Dálles Evo!

Levo toda a mañán aturando a pais e nais indignadísimos porque teñen aos nenos na casa por mor do peche das escolas por causa do temporal. Está xente tan preocupada pola seguridade dos seus fillos (pero máis preocupada por non perder un euro co que ir ao corte inghlés o sábado) berra que eles non teñen porque ver a TV nin ter internet para enterarse da suspensión das aulas. Agardan que a conselleira llo vaia notificar ás súas casas. Como ao final non haxa o temporal que anuncian os meteos, vai ser a de sanquintín.

Quen se está cabreando son eu ao comprobar a estulticia galopante do persoal globalizado. As que somos antiguas e retrasadas metémonos na casa (a carón do lar) cando hai neve ou xeo na estrada ou cando vai ghalerna. Pode que perdamos un xornal ou dous, pero mal será que a nosa saúde e seguranza non se vexan garantidas meténdolle un chourizo e un ghoto ao pe das brasas.

A xente moderna cre que domina a natureza. Non está mal, se non fora porque, cando esta as manca, tes que aturarlle os choros e as peticións de solidariedade. Listos!, que sodes uns listos.

Con qué fondos imos acadar o carto abonda para financiar o desprazamento masivo de poboación do rural inhóspito aos terreos edificables?: coas rendas que imos percibir polo arrendamento das terras, agás UXRULES, ás empresas que fixeron, fan e farán PAÍS: Ence, Fenosa, Endesa…Patriotas galegas!.

Certo, a pasta virá desas empresas e nos lles transferimos unha pequena parte aos propietarios da terra cun agasallo diario de superpiñeiro e gaioso en prime-time da TVG2 (tv cultural). Si, xentinha, outros prometeron, pero nós imos facelo unha 2ª canle de tv pública aberta á cultura e para a cultura. Na primeira TVG só se emitirán informativos, futbol e productos imperiais. Na 2ª canle haberá enterteinmén cultural -como o xa citado- telenovelas e series autóctonas. Unha TVG como a que o PAÍS quere.

Dicíamos que as empresas arrendatarias non só van fornecer o carto para desaloxar que o pobo galego do rural acade un mellor tren de vida nos territorios edificables, senón que ademais deberán comprometerse a crear un marco de beleza incomparabel: encher os cumios de ferralla, as abas de eucaliptos e mimosas que son moi bonitas no antroido e os vales e ribeiras de materiais recicabeis (ou non, tanto ten) que non se podan almacenar nas urbes. Todo isto denantes do 2º xacobeo a partires de hoxe.

Coidamos que en 2050 teremos o cadro que anceiamos para desenvolver o noso gran proxecto, un proxecto que ri-ti do complekso do gallás, unha obra de xigantes que non é outra cousa a que a PATRIA e os que han vir nos demandan.

Como o emperador, nós tamén vos pedimos esforzo e sacrificio para acadar estes loghros. Así que, meus, ide facendo a maleta.

Para bulir e aventar. Teño que reproducir un parágrafo:

RESPECTO: Aquí hónrase os anciáns e os os nenos son tratados como iguais. Aló, os nenos son elevados á categoría de emperadores minusválidos e os anciáns son arquivados na sección de fóra de temporada. Aquí respéctase a palabra dada e convértese en verdadeira ao camiñala. Aló, as palabras que non leve o vento é porque pesan coma lousas mortuorias ou péchannas baixo os grillóns do politicamente correcto. Acó fálase de democracia cando avanza o colectivo sen que a persoa fique atrás. Aló érguense museos de cera ao sufraxio universal, maiorías que dictatorean so bandeiras de rendibilidade.

aire fresco