Procesións

October 22, 2009

A nosa é unha sociedade, coma moitas outras, moi dada ás procesións. Hainas de todo tipo.

Após a procesión os fieis senten como unha especie de conforto na súa alma e unha nova fortaleza no espírito.

Os turistas aplauden e vitorean.

As autoridades baixan do palco e van gobernar, despois de dar cumprimento aos sacerdotes e ás reliquias.

Os fieis van para casa sosegados e felices, satisfeitos coa hostia que comeron e co viño que beberon.

Nos seus pazos os deuses escachan coa risa

goberno amable

April 21, 2009

A dozura da dereita, cando se percebe inestable e precisa desmobilizar, desde JFK ata Tony Blair:

"Así meu querido pobo, axeónllate se es tan amable, ou! ben, dá a volta, así…ergue un pouquiño de…iso é, agora ábrete meu ben…agora! ohhhhh!…ves, cariño, como non doe tanto…"

masoquismo puro e duro

March 18, 2009

e desta volta non o digo eu

Forca

March 17, 2009

a humanidade non será ceibe ata que o último rei sexa aforcado coas tripas do último cura, seica dixo Diderot hai máis de 300 anos…e seguimos.

pregunta e resposta

March 10, 2009

realmente que interés ten soster unha forma de organización política, un corpo doctrinario de tácticas estratéxicas e estratexias tácticas e un discurso tan novidoso como inintelixible formulado por un ou un outro dirixente fracasado?

O vento trae un crecente bramido desde abaixo á esquerda…pero non escoitan o bruar…están xordos

Na tenda

February 26, 2009

-E ló, María, disfrazácheste?

-Si, fun de político

-E de cal fuche?

-Levaba unha careta, cunha cara por diante e outra por detrás

-……..

- Como fan os políticos

-E os que non son políticos

February 9, 2009

 http://seioque.com/

eis

January 22, 2009

Para bulir e aventar. Teño que reproducir un parágrafo:

RESPECTO: Aquí hónrase os anciáns e os os nenos son tratados como iguais. Aló, os nenos son elevados á categoría de emperadores minusválidos e os anciáns son arquivados na sección de fóra de temporada. Aquí respéctase a palabra dada e convértese en verdadeira ao camiñala. Aló, as palabras que non leve o vento é porque pesan coma lousas mortuorias ou péchannas baixo os grillóns do politicamente correcto. Acó fálase de democracia cando avanza o colectivo sen que a persoa fique atrás. Aló érguense museos de cera ao sufraxio universal, maiorías que dictatorean so bandeiras de rendibilidade.

Perdeuse unha palabra

January 15, 2009

foto http://english.aljazeera.net

TERROR

O domingo 18 todos os seres humanos de Galiza temos unha cita. Os aliens que fiquen rosmando e os hipócritas que venden armamento a Israel, que sigan coas súas vergoñentas xestións

XXXsssss

Cale a boquinha, home. Non nos poña en evidencia, nin en valor. Nós xa nos valoramos sen que nos poñan en valor, nin nos descubran. En canto saiban de nos van querer regularizarnos. Que crus! Pensan que podemos con todo? emoticon